İstanbul’da Yaşayan Göçmenlerin Yaşam Memnuniyeti – Songül Gül, Özge Gökdemir


Türkiye’de demokrasinin etkin olduğu ve insan haklarına saygı duyulduğu algısı arttıkça göçmenlerin yaşam memnuniyetleri de artmaktadır.

1. Giriş

Neo-klasik (ana akım) kuram, iktisat biliminde hâkimiyetini uzun süredir sürdürmektedir. Kurama göre bir ülkenin veya bireyin iyi oluşu objektif ve nesnel kriterlerden oluşmaktadır. Buna göre çalışan ve yüksek gelire sahip olan bir kişinin mutluluğu da yüksek olacaktır. Fakat son dönemlerde yapılan çalışmalarda gelir düzeyi artan bireylerin ya da toplumların öznel iyi oluşlarının artmadığı gözlemlenmektedir. Nesnel kriterlerin bireylerin mutluluğunu ve yaşam memnuniyetini açıklamada yetersiz kalışı üzerine başka değişkenlerin mutluluk üzerine etkisi araştırılmaya başlanmıştır.

Neo-klasik kuramdan yola çıkarak özellikle göç sonrası göçmenlerin daha yüksek bir iyi oluş düzeyine sahip olduğunu varsaydığımızda ise göçmen gruplarının mutluluk düzeylerini araştıran çalışmalar bu varsayımı çürüten sonuçlara ulaşmaktadırlar.

Bugün ulusal literatürde göçmenlerin mutluluğu üzerine çok fazla çalışmaya rastlanmaktadır. Bu araştırma literatürde bir ilk olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmanın temel amacı, iktisadi parametrelerin bireylerin yaşamdan memnuniyetleri ve mutlulukları üzerindeki etkisini sınayarak disiplinler arası bir bakış açısıyla bireylerin mutluluklarına etki eden diğer faktörleri tespit etmektir. Bu doğrultuda yapılan çalışmayla gerek ulusal gerekse uluslararası literatürdeki eksikliğin giderilmesi amaçlanmaktadır.

Sayı: İktisat ve Toplum Dergisi 132
Sayfa Aralığı: 68-73

Bu makalenin tamamını okumak için satın almalısınız.

Bir cevap yazın