Modern ekonomide parayı çoğu zaman cüzdanımızdaki bir kâğıt ya da ekranımızdaki bir rakam olarak görürüz. Oysa günlük hayatın en sıradan anları bile bize paranın başka bir yüzünü gösterir: sabah fırındaki etiket, akşam eve gelen kira mesajı, telefonda bir anda değişen kur… Günün sonunda hep aynı soru kalır: Yarın ne olacak?
İşte paranın asıl gücü burada ortaya çıkar. Kocherlakota’nın (1998) iktisat literatüründe ses getiren vurgusu şudur: Para, çoğu zaman “kayıt tutmanın yerine geçen” bir düzenek gibi çalışır; yani bir anlamda para hafızadır (Money is memory). Bugün yaptığınız sözleşmeyi yarına taşır, fiyatları ve yükümlülükleri zaman içinde “hatırlatır”. Eğer para bir hafıza teknolojisiyse, merkez bankacılığı da özünde bu hafızanın ve onun üzerine kurulu güvenin yönetimidir.
Bir cevap yazın