Bir ülkede çocuklar konuşulurken en çok kullanılan kelime “suç” olmaya başlamışsa, orada önce çocukları değil, büyükleri sorgulamak gerekir. Çünkü suçlu çocuk kavramı bir sosyal volkandır. Bunu değiştiremezsek, çocuklarımızı suçla yaftalanmaktan kurtaramazsak bu sosyal volkan bizi yutar.
Bugün sık sık “suça itilen çocuklar” diyoruz. Doğru ifade de bu. Çünkü çocuk doğuştan suçlu olmaz. Çocuk ya korunur ya korunmaz. Korunmayan çocuk, önce yoksulluğun içine düşer; sonra okuldan kopar; ardından çalıştırılır, sömürülür, şiddete maruz kalır, sokakla tanışır ve en sonunda bir gün devletin kayıtlarına “suça sürüklenen çocuk” diye girer. Asıl mesele suç değildir; asıl mesele, çocuğun oraya kadar neden yalnız bırakıldığıdır.
Bir cevap yazın