Kalkınmanın “Kurşuni Çağı” – B. Ali Eşiyok


1 950’li yıllarda başlayan ve 1970’li yılların ortasına kadar devam edecek olan kapitalizmin “altın çağ”ı, 1970’li yılların sonlarında sistemik bir krizle karşı karşıya kalmış, krize karşı neo-liberal yeniden yapılanma politikaları uygulanmaya konmuştur. 1980’li yıllar ile birlikte uygulamaya konan ve sernayenin karlılığını artırmayı hedefleyen yeniden yapılanma politikaları kalkınma karşıtı ögeler içerdiği için bu dönemi kalkınmanın kayıp yılları ya da kalkınmanın “kurşuni çağı” olarak tanımlamak mümkündür. Başka bir ifadeyle, II.Dünya Savaşı sonrasında kalkınmacı devlet tarafından uygulanmaya konan kalkınma politikalarının yerini 1980’li yıllar ile birlikte müdahale karşıtlığına ve “serbest piyasa” söylemine dayalı, kalkınma karşıtı politikalar almıştır. Neoliberal kalkınma yaklaşımının 1980’li yıllar ile birlikte hakim paradigmaya dönüşmesi sonucunda geleneksel kalkınma iktisadının öncelikli hedefleri arasında yer alan sanayileşerek azgelişmişliğin giderilmesi, yoksulluğun önlenmesi, gelirin yeniden dağıtımı gibi yapısal ve bölüşüm ilişkilerine duyarlı iktisat politikalarının yerini istikrar ve yapısal uyum gibi iç talebi kısıcı ve büyümenin de esas olarak diş ticaret yoluyla sağlanmasına dayalı kalkınma karşıtı politikalar almıştır.

Sayı: İktisat ve Toplum Dergisi 40
Sayfa Aralığı: 39 - 49

Bu makalenin tamamını okumak için satın almalısınız.

Bir cevap yazın