İnsanların Dünyası- Antoine De Saint-Exupéry – Levent Özübek


“ Dünya bütün kitapların öğrettiğinin çok daha fazlasını öğretir bize, çünkü direnir bize karşı. İnsan, engelle boy ölçüştüğü zaman tanır kendini; ama ona ulaşabilmesi için, elinde bir araç bulunması gerekir. Bir marangoz rendesi ister, ya da bir saban. Köylü, toprağında çalışırken, yavaş yavaş doğadan bir iki sır koparır, ortaya çıkardığı gerçek de evrenseldir. Hava yollarının aracı olan uçak da insanı bütün eski sorunlarla karşı karşıya getirir böylece.” “Arjantin’deki ilk uçuş gecemin görüntüsü her zaman gözlerimin önündedir: Karanlık bir geceydi, ovaya serpilmiş seyrek ışıklar pırıldıyordu; yalnız birer yıldız gibiydiler. Bu karanlık okyanusunda, bir bilincin mucizesini belirtiyordu her biri. Şu evde birileri kitap okuyordu, düşünüyordu, sırlar veriyordu. Şu ötekinde, birileri uzayın derinliklerini ölçmeye çalışıyordu belki, Andromeda Nebulası üzerinde hesaplara dalıyordu. Şurada, seviyordu birileri. Ovada, uzaktan uzağa parlıyordu bu ateşler, besinlerini istiyorlardı. En ölçülüleri bile, ozanınki, ilkokul öğretmenininki, dülgerinki bile; ama bu yaşayan yıldızlar arasında nice pencereler kapanmış, nice yıldızlar sönmüş, nice insanlar uyumuştu kim bilir…” “Başkalarına ulaşmaya çalışmalı insan. Kırda, uzun aralıklarla yanan bu ateşlerin bazılarıyla ilişki kurmaya çalışmalı.”

Sayı: İktisat ve Toplum Dergisi 81
Sayfa Aralığı: 87 - 90

Bu makalenin tamamını okumak için satın almalısınız.

Bir cevap yazın