Klasik İktisadi Analizde Doğanın Yeri – Ferda Uzunyayla


Klasik iktisatçıların çevre ve doğal kaynaklar konusundaki duyarlılığı analizlerindeki temel bir sorunsalda gizlidir. Bu sorunsal, piyasa güçlerinin uzun dönemli ekonomik büyüme beklentilerini gerçekleştirip gerçekleştiremeyeceğidir (Dağdemir, 2003:44). Klasik iktisatçıların bu sorunsalı, günümüz çevre tartışmalarıyla uyumlu düşünceler miras bırakmıştır (Pearce ve Turner, 1990: 6). Özellikle klasik politik ekonominin kıtlık kavramı ekolojik iktisadın tartışmalarında önemli bir yer tutmaktadır (Baumgartner vd., 2006: 488). 1960’larda müsrif bir yaşam tarzının gezegeni tehdit ettiği ve bu nedenle değişmesi gerektiğine dair düşüncelerle yola çıkan, büyüme karşıtı çevresel hareketin düşüncelerinin kökeni klasik iktisatçıların düşüncelerine götürülmektedir. Malthus’un mutlak sınır kavramının, Ricardo’nun kaynakların kullanılmasıyla yükselen marjinal maliyetler nedeniyle ortaya çıkan kıtlık kavramının, Mill’in durgun durum kavramının çevreci düşüncenin kökeninde yer aldığı belirtilmektedir (Pearce, 2002: 59-60). Klasik iktisatçıların toprak arzı, toprağın verimliliği, kıtlık konusunda büyümenin sınırlarına ilişkin yürütmüş olduğu tartışmalar günümüze uzanmıştır ve onlara referansla halen devam etmektedir.

Sayı: İktisat ve Toplum Dergisi 68
Sayfa Aralığı: 46 - 54

Bu makalenin tamamını okumak için satın almalısınız.

Bir cevap yazın