Türkiye’de Çalışma Sürelerinin Ve Modellerin Esnekleştirilmesine Yönelik Gözlemler – Alpay Hekimler


Çalışma ilişkilerini bireysel düzeyde düzenleyen ve sekiz yılı aşkın bir süredir yürürlükte olan 4857 sayılı İş Kanunu’muzun olumlu ve olumsuz yönleri, geçen zaman içerisinde daha açık bir biçimde görülmeye başlanmıştır. Yasanın kabulünden sonra yaşanan ekonomik krizler ve böylelikle öğretideki eleştiriler doğrultusunda, kanunda belirli değişiklikler yapılmış ve çalışma hayatındaki talepler belirli ölçüde giderilmeye çalışılmıştır. Ancak bu değişiklikler yeterli olmamıştır. Hukukun diğer alanlarında olduğu üzere iş hukukunun özünde de insan faktörü yer almaktadır. İnsan değişen ve dönüşen bir varlık olduğuna göre, ihtiyaçlar da bu doğrultuda yeniden şekillenebilmektedir. Bu nedenle de kanunların sürekli revize edilmesi, günün koşullarına göre yeniden düzenlenmesi gerekmektedir. Uluslararası rekabet baskısının hızlanmış olduğu bir ortamda ise bunun önemi daha da artmaktadır.

Sayı: İktisat ve Toplum Dergisi 15
Sayfa Aralığı: 62 - 66

Bu makalenin tamamını okumak için satın almalısınız.

Bir cevap yazın