Bu çalışma, Osmanlı Devleti tarafından kurulan tekstil fabrikalarına ilişkin 1848–1900 dönemini kapsayan yeni bir ücret serisi sunmaktadır. Elde edilen bulgular, Osmanlı tekstil işçilerinin reel ücretlerinin dönem boyunca hem İmparatorluk içindeki diğer sektörlerde çalışan işçilere hem de Belçika ve İngiltere’deki tekstil işçilerine kıyasla durağan kaldığını göstermektedir. Corden–Neary modelinin öngördüğü üzere, 1820 sonrasında sanayisizleşmeye sebep olan artan uluslararası ticaret, tekstil ücretlerinin de negatif yönde ayrışmasına yol açmıştır. Bununla birlikte, devletin ücret belirleme mekanizmasını fabrikalardaki maliyetleri düşürmeye yönelik bir araç olarak kullanması, söz konusu ücret durağanlığını daha da derinleştirmiştir.
Bir cevap yazın