M. Kemal Paşa hem devrimci hem de Meclis ve kurumların onayıyla eyleme geçen bir “lagalist” idi. Ankara’da Meclis toplanınca yapılan ilk işlerden biri Anayasa (Teşkilat-ı Esasiye) kanununu, 20 Ocak 1921, kabul etmekti. Bu durumda bir garabet vardı. Bu çelişkileri, o zamanki durumu Ergun Özbudun özetliyor:1 “Ancak, 23 madde ve bir ‘tek madde’den (madde-i münferide) oluşan 20.1.1921 tarihli Teşkilat-ı Esasiye Kanunu, bir anayasada bulunması gerekli tüm hususları düzenleyen bir anayasa değildi.






Bir cevap yazın