İktisat “bilimi”, kurumsal ve kuramsal varlığını inşa ettiği ilk günden itibaren, toplumsal katmanlardaki karmaşıklığı (complexity) anlamak ve yönetilebilir kılmak adına sürekli bir “dil” ve “yöntem” arayışı içerisinde olmuştur. Bu entelektüel yolculuk; Adam Smith’in etik-felsefi temelli sözel betimlemelerinden Leon Walras’ın (1874) mekanik denge kurgusuna, oradan Paul Samuelson’un (1947) Foundations of Economic Analysis yapıtında zirveye ulaşan analitik kesinliğe kadar uzanmaktadır. McCloskey’in (1983) belirttiği gibi, iktisat özünde bir “hitabet” ve ikna sanatıdır; ancak bu sanatın kullandığı retorik araçlar, zamanla sözel mantıktan katı matematiksel formlara evrilmiştir.
Bir cevap yazın