Türkiye’de ekonomi ve kalkınma planlamasına yönelik ilk girişimler 1930’lu yıllara uzanmaktadır. Küçük’e (1985, s. 248) göre bu dönemde hazırlanan planlar, günümüzde anlaşıldığı biçimiyle kapsamlı kalkınma planları olmaktan uzaktır. Ekonominin tüm sektörlerini kapsamak yerine daha dar bir çerçevede ele alınan bu planlar, isimlerinden de anlaşılacağı üzere “sanayileşme planı” niteliği taşımaktadır. Bu planlarda temel olarak kurulacak fabrika sayısı, ihtiyaç duyulan işgücü ve gerekli hammadde miktarı gibi unsurlar belirlenmiştir. Bu kapsamda Birinci Beş Yıllık Sanayileşme Planı 1932’de hazırlanmış ve 1934’te yürürlüğe girmiş; İkinci Beş Yıllık Sanayileşme Planı ise 1936’da hazırlanarak 1938’de uygulamaya konulmuştur. İlk planda 20, ikinci planda ise 100 yeni fabrikanın kurulması hedeflenmiştir.
Bir cevap yazın