Türkiye’nin Yaşlı Bakım Politikası Üzerine: Kamu Politikası Süreç Analizi – Aylin Sezer


Dünya genelinde olduğu gibi Türkiye nüfusunun da hızlı bir yaşlanma eğilimi gösterdiği göz önüne alınırsa, ileri vadede uzun süreli bakım ihtiyacının çok daha yoğun bir şekilde artacağı açıktır.

Giriş

Yaşlanma, günümüzde özellikle gelişmiş ülkeler başta olmak üzere pek çok ülkenin ortak sorunudur. Teknolojik gelişmelerle birlikte artan sağlık olanakları, gittikçe düşen doğum oranları ve doğumdan beklenen yaşam sürelerinin artmasıyla birlikte dünya nüfusu giderek yaşlanmaktadır. Porto Riko (%22,7). Japonya (%22,7) ve İtalya (%22,8) gibi ülkeler yaşlı nüfus oranında başı çekerken Türkiye ise %9,7’lik oranla nispeten genç bir nüfus yapısına sahiptir (Karadeniz ve Durusoy Öztepe, 2013: 80-82). Ancak, 2025 yılı için %9 oranında bir yaşlı nüfus beklentisi tahmini yapılan ülkemiz daha 2021 yılında bu oranı çoktan geçmiştir (TÜİK, 2021). Bu da demek oluyor ki Türkiye nüfusu nispeten genç olmasına rağmen hızlı bir şekilde yaşlanmaktadır. Yaşlanma ise beraberinde çeşitli sorunları getirmektedir. Çalışmamızın ana temasını oluşturan yaşlı bakım sorunu ise artan yaşlı nüfusla birlikte daha da görünür bir hal almaya başlamıştır. Yaşlı bakımı konusunda cumhuriyet öncesi dönemden günümüze dek pek çok politika yapılsa da asıl yoksunluk kurumsal bakım alanındadır ve kurumsal bakıma dair çok yönlü ve tarafların istekleri doğrultusunda gerçekleştirilecek politikalara ihtiyaç söz konusudur. Çalışmamız yaşlı bakımı konusundaki politikaları süreç analizi yöntemiyle ortaya koymaya çalışmaktadır. Süreç analizi yöntemiyle, politikalarının gündem oluşturma, formüle etme, yasalaştırma ve uygulama süreçleri analiz edilerek politikaların mevcut durumu değerlendirilmiş ve beraberinde ileri vadede yapılacak olan politikalara bir öneri niteliği taşıması planlanmıştır.

Sayı: İktisat ve Toplum Dergisi 149
Sayfa Aralığı: 85-92

Bu makalenin tamamını okumak için satın almalısınız.

Bir cevap yazın